Żużel. PGE Ekstraliga pełna wielkich nazwisk! Dziś trudno w to uwierzyć

PGE Ekstraliga 10 lat temu – Stal Gorzów ze złotem, Unia Leszno ucieka spod topora, „Jaskółki” w tarapatach! Jedna dekada i dwa zupełnie inne światy

Od 2016 roku minęła już dekada, a PGE Ekstraliga zmieniła się pod wieloma względami. Wiele nazwisk sprzed lat wciąż budzi respekt wśród kibiców, jednak w tym czasie nie obeszło się bez roszad zarówno tych wymuszonych wiekiem, jak i spadkiem formy, konfliktami czy polubownym rozstaniem. Sezon 2016 przyniósł inne realia finansowe, odmienne strategie oraz wyraźnie większą stabilizację w niektórych zespołach, które opierały swoją siłę na sprawdzonych liderach. Dziś, gdy elita budzi się z zimowego snu i przygotowuje się do wejścia w kolejne rozgrywki z zupełnie nowym układem sił, warto cofnąć się w czasie i sprawdzić, jak wyglądały kadry drużyn dziesięć lat temu oraz kto wówczas nadawał ton ligowej rywalizacji.

Unia Leszno zaprezentowała kevlary na sezon 2026. Efektowny pokaz na lotnisku

PGE Ekstraliga 10 lat temu – jak wyglądały składy drużyn i kto radził sobie najlepiej?

W 2016 roku mieliśmy zupełnie inną rzeczywistość zarówno pod względem koncepcji budowania składu, jak i możliwości finansowych. Niektóre zespoły budowano wokół wyrazistych liderów, inni musieli ratować się tym, co zostawił im rynek. Zobaczmy zatem, jak dokładnie wyglądały składy drużyn PGE Ekstraligi 10 lat temu.

Stal Gorzów – 1. miejsce

Gorzowianie zakończyli sezon na 1. miejscu, posiadając wyrównany skład z jednym wyraźnym liderem. Wyobraźcie sobie, że Bartosz Zmarzlik dominował w lidze już 10 lat temu, choć nadal był jeszcze 21-letnim juniorem! Bardzo dobry rok miał wówczas za sobą Krzysztof Kasprzak, zaś czysto statystycznie Iversen, Pawlicki i Zagar stanowili piekielnie silną drugą linię.

Get Well Toruń – 2. miejsce

Drużyna z Torunia oparła swój sukces w postaci srebrnego medalu DMP na trzech zagranicznych liderach – Gregu Hancocku, Chrisie Holderze oraz Martinie Vaculiku. Świetne wsparcie dla wymienionych stanowił młody Paweł Przedpełski, a kilka cennych punktów dorzucał od siebie również Adrian Miedziński.

Falubaz Zielona Góra – 3. miejsce

„Myszy” zakończyły sezon 2016 z brązowym medalem, jednak bez wątpienia mogły czuć lekki niedosyt, ponieważ po fazie zasadniczej plasowały się o oczko wyżej, niż Get Well Toruń. Ich siła skupiała się na rozpędzającym się Jasonie Doyle’u oraz dwóch mocnych Polakach – Piotrze Protasiewiczu i Patryku Dudku. Swój najlepszy rok w PGE Ekstralidze zanotował wówczas junior – Krystian Pieszczek, zaś przebłyski w poszczególnych spotkaniach miewał Andriy Karpov.

Betard Sparta Wrocław – 4. miejsce

Tai Woffinden i reszta – tak należy określić rozkład sił wrocławskiego zespołu 10 lat temu. Brytyjczyk był w tamtym okresie w znakomitej formie, kończąc rozgrywki jako drugi najskuteczniejszy zawodnik PGE Ekstraligi. Całkiem nieźle prezentował się również Vaclav Milik, jednak Czech, a także pozostali żużlowcy Sparty poza Woffindenem, nie zdołali dobić nawet do granicy 2.000 pkt/bieg. W efekcie ta kadra musiała zadowolić się jedynie samym awansem do fazy play-off i 4. miejscem na koniec sezonu.

GKM Grudziądz – 5. miejsce

Otarli się o play-off, a nie mieli nawet jednego zawodnika z wynikiem 2.000! „Gołębie” były o krok od awansu do TOP4, jednak finalnie musiały pogodzić się z przedwczesnymi wakacjami. GKM dysponował natomiast czymś wyjątkowym – piątką seniorów w granicach 1.950-1.700 pkt/bieg! Ich statystycznym liderem finalnie okazał się Antonio Lindbaeck, zostawiając za plecami Artioma Łagutę czy chociażby Tomasza Golloba.

ROW Rybnik – 6. miejsce

Cel – spełniony. Beniaminek utrzymał się w elicie, tworząc mieszankę młodości z doświadczeniem. Do pozostania w PGE Ekstralidze bez wątpienia poprowadził ich Grigorij Łaguta – jeden z najskuteczniejszych zawodników ligi. Do tego, solidny sezon zanotował Rune Holta, a dobre pierwsze kroki na najwyższym szczeblu postawił… zaledwie 20-letni Max Fricke!

Unia Leszno – 7. miejsce

Po dwóch medalowych latach, w tym mistrzowskim 2015 roku, do Leszna zawitał kryzys. Zaledwie 7. miejsce na koniec sezonu odebrano jako spore rozczarowanie, a to wszystko było związane ze słabszą postawą Piotra Pawlickiego, przeciętnym Nicki Pedersenem i słabym Peterem Kildemandem. Ostatecznie „Byki” utrzymały się w elicie, natomiast nie da się ukryć, że spodziewano się czegoś zupełnie innego.

Unia Tarnów – 8. miejsce

Janusz Kołodziej, Kenneth Bjerre, Leon Madsen, Mikkel Michelsen… Taki zestaw, nawet dziś, brzmi niezwykle optymistycznie, natomiast 10 lat temu nie wystarczył na utrzymanie w PGE Ekstralidze. Należy jednak pamiętać, że Madsen wówczas nie zdołał jeszcze wejść na topowy poziom, zaś Michelsen miał 22 lata i był zupełnie innym zawodnikiem niż ten, którego znamy obecnie. Duński zaciąg nie zadziałał, podobnie jak wiele innych rzeczy w późniejszym czasie w Tarnowie, gdzie w kolejnych sezonach 2-krotnie awansowano i spadano z elity.

PGE Ekstraliga 2016, czyli inna rzeczywistość

Dziś PGE Ekstraliga funkcjonuje w zupełnie innej rzeczywistości finansowej i organizacyjnej, choć emocje towarzyszące budowaniu składów pozostają niezmienne. Dekadę temu drużyny opierały się na innych liderach, a wiele nazwisk, które wówczas dominowały w statystykach, zakończyło już kariery lub przeniosło się do niższych lig. Porównanie składów z 2016 roku z obecnymi zestawieniami dobrze obrazuje, jak dynamicznie zmienia się żużlowa elita i jak trudno utrzymać się na szczycie przez długie lata, nawet jeśli fundamentem pozostaje ten sam cel – walka o mistrzostwo Polski.

• Żużel. Memoriał Idzikowskiego i Czernego coraz bliżej. Pierwsze nazwiska robią wrażenie
• Żużel. Stal Gorzów uspokaja kibiców. Klub odpowiada na obawy dotyczące toru
• Żużel. PGE Ekstraliga pełna wielkich nazwisk! Dziś trudno w to uwierzyć
• Żużel. Orzeł Łódź pokazał nowy kevlar! Klub postawił na sprawdzone rozwiązanie
• Żużel. Unia Leszno na torze! Oficjalne otwarcie sezonu na Smoczyku [WIDEO]