Przejdź do treści

INNPRO ROW RYBNIK

ROW RYBNIK

Autor: Redakcja

INNPRO ROW RYBNIK

Przed II wojną światową oraz w pierwszych latach po wojnie istniał jako „Rybnicki Klub Motocyklowy”. W 1948 roku jego działalność przejęło Zrzeszenie „Budowlani”, a w 1951 roku KS „RYF”. W związku z reorganizacją polskiego sportu, sprawy sportowe klubu przejęło Zrzeszenie „Górnik”, pod którą to nazwą klub funkcjonował jako centralna sekcja żużlowa Zrzeszenia. Nawet po „odwilży” klub pozostał przy tej nazwie, jednak w połowie lat 60. został jedną z sekcji nowo powstałego KS „ROW”.

Klub brał udział w rozgrywkach ligowych od 1948 do 1993 roku. W sezonie 1994 do rozgrywek przystąpił Rybnicki Klub Motorowy.

Historia klubu sięga 1932 roku, kiedy to powstał Rybnicki Klub Motocyklowy. Po II wojnie światowej, w 1946 roku klub wznowił działalność. Dwa lata później, w 1948 roku, działalność klubu przejęło Zrzeszenie „Budowlani”, a w tym samym roku odbyła się pierwsza edycja drużynowych mistrzostw Polski na żużlu. Drużyna z Rybnika zajęła 11. miejsce w eliminacjach i awansowała do II ligi, gdzie uplasowała się na drugim miejscu, co dało jej awans do I ligi. W 1950 roku rybniccy zawodnicy zdobyli pierwszy medal DMP dla klubu, zajmując drugie miejsce w tabeli ligowej.

W 1951 roku działalność sekcji przejął Klub Sportowy „RYF”, a całością spraw sportowych kierowało Zrzeszenie „Górnik”. Po sezonie 1954 Górnik spadł z I ligi, ale już w następnym roku odzyskał awans. W 1956 roku drużyna zdobyła pierwszy tytuł drużynowego mistrza Polski, a w kolejnych dwóch sezonach ponownie była najlepsza w kraju. Kolejne tytuły DMP zawodnicy z Rybnika zdobywali w latach 1962-1968, dominując rozgrywki ligowe w Polsce. W 1964 roku nastąpiło połączenie Górnika Rybnik z Górnikiem Chwałowice, co zaowocowało powstaniem nowego klubu pod nazwą „Klub Sportowy Rybnickiego Okręgu Węglowego w Rybniku”. Klub ROW zdobył drużynowe mistrzostwo Polski jeszcze w 1970 i 1972 roku.

W 1993 roku KS ROW Rybnik zakończył działalność, a od 1994 roku w lidze startował Rybnicki Klub Motorowy.

Drużynowe Mistrzostwa Polski

  • 1. miejsce (12 razy): 1956, 1957, 1958, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1970, 1972
  • 2. miejsce (6 razy): 1950, 1959, 1961, 1980, 1988, 1990
  • 3. miejsce (5 razy): 1951, 1969, 1971, 1974, 1989

Młodzieżowe Drużynowe Mistrzostwa Polski

  • 2. miejsce (1 raz): 1984

Mistrzostwa Polski Par Klubowych

  • 2. miejsce (1 raz): 1988
  • 3. miejsce (4 razy): 1974, 1975, 1985, 1990

Młodzieżowe Mistrzostwa Polski Par Klubowych

  • 1. miejsce (1 raz): 1983
  • 2. miejsce (1 raz): 1984
  • 3. miejsce (3 razy): 1980, 1990, 1993

Indywidualne Mistrzostwa Polski

  • 1. miejsce (9 razy):
    • 1947 – Eryk Pierchała (kl. 350 cm³)
    • 1958 – Stanisław Tkocz
    • 1964 – Andrzej Wyglenda
    • 1965 – Stanisław Tkocz
    • 1966 – Antoni Woryna
    • 1968 – Andrzej Wyglenda
    • 1969 – Andrzej Wyglenda
    • 1971 – Jerzy Gryt
    • 1973 – Andrzej Wyglenda
  • 2. miejsce (10 razy):
    • 1951 – Alfred Spyra
    • 1957 – Joachim Maj
    • 1963 – Joachim Maj
    • 1964 – Joachim Maj
    • 1965 – Andrzej Wyglenda
    • 1967 – Antoni Woryna
    • 1970 – Andrzej Wyglenda
    • 1973 – Jerzy Gryt
    • 1977 – Andrzej Tkocz
    • 1990 – Mirosław Korbel
  • 3. miejsce (5 razy):
    • 1956 – Stanisław Tkocz
    • 1958 – Joachim Maj
    • 1962 – Joachim Maj
    • 1970 – Antoni Woryna
    • 1971 – Andrzej Wyglenda

Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Polski

  • 1. miejsce (1 raz): 1971 – Jerzy Wilim
  • 2. miejsce (2 razy): 1984 – Adam Pawliczek, 1990 – Dariusz Fliegert

Pozostałe

  • Puchar Polskiego Związku Motorowego:
    • 1. miejsce (11 razy): 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1971, 1972, 1973
    • 2. miejsce (1 raz): 1970
  • Indywidualny Puchar Polski:
    • 3. miejsce (1 raz): 1989 – Antoni Skupień
  • Złoty Kask:
    • 1. miejsce (6 razy): 1963 – Joachim Maj, 1964 – Andrzej Wyglenda, 1965 – Stanisław Tkocz, 1967 – Antoni Woryna, 1971 – Antoni Woryna, 1990 – Mirosław Korbel
    • 2. miejsce (2 razy): 1963 – Stanisław Tkocz, 1979 – Piotr Pyszny
    • 3. miejsce (8 razy): 1962 – Joachim Maj, 1964 – Joachim Maj, 1965 – Antoni Woryna, 1966 – Andrzej Wyglenda, 1967 – Andrzej Wyglenda, 1968 – Stanisław Tkocz, 1969 – Andrzej Wyglenda, 1970 – Andrzej Wyglenda
  • Srebrny Kask:
    • 1. miejsce (1 raz): 1972 – Andrzej Tkocz
    • 3. miejsce (1 raz): 1973 – Piotr Pyszny
  • Brązowy Kask:
    • 1. miejsce (2 razy): 1977 – Mieczysław Kmieciak, 1978 – Mieczysław Kmieciak
    • 2. miejsce (1 raz): 1978 – Bronisław Klimowicz

Osiągnięcia Międzynarodowe

Drużynowe Mistrzostwa Świata

  • 1. miejsce (4 razy):
    • 1961 – Stanisław Tkocz
    • 1965 – Antoni Woryna, Andrzej Wyglenda
    • 1966 – Antoni Woryna, Andrzej Wyglenda
    • 1969 – Stanisław Tkocz, Andrzej Wyglenda
  • 2. miejsce (1 raz):
    • 1967 – Antoni Woryna, Andrzej Wyglenda
  • 3. miejsce (5 razy):
    • 1962 – Joachim Maj
    • 1968 – Andrzej Wyglenda
    • 1970 – Antoni Woryna
    • 1971 – Antoni Woryna, Andrzej Wyglenda
    • 1974 – Andrzej Tkocz

Mistrzostwa Świata Par

  • 1. miejsce (1 raz): 1971 – Andrzej Wyglenda

Indywidualne Mistrzostwa Świata

  • 3. miejsce (2 razy): 1966 – Antoni Woryna, 1970 – Antoni Woryna